Οι δικαστικές αποφάσεις για την επικοινωνία των παιδιών με τους γονείς που δεν έχουν την επιμέλειά τους, «βοούν» για την αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης του Οικογενειακού Δικαίου.

Οι δικαστικές αποφάσεις για την επικοινωνία των παιδιών με τους γονείς που δεν έχουν την επιμέλειά τους, «βοούν» για την αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης του Οικογενειακού Δικαίου.

 

Στην Ελλάδα, μετά από ένα χωρισμό, η επιμέλεια των παιδιών αποδίδεται συνήθως αποκλειστικά στον έναν από τους δύο γονείς, κατά 92-94% την μητέρα, η οποία καθίσταται και μόνη υπεύθυνη για την ανατροφή τους1. Ο έτερος γονέας, συνήθως ο πατέρας, μετατρέπεται σε επισκέπτη των παιδιών συνηθέστατα για δύο σαββατοκύριακά το μήνα. Ωστόσο, δεν υπάρχει κάποια συστηματική μελέτη αναφορικά με το χρόνο επικοινωνίας των παιδιών με τον μη ασκούντα την επιμέλεια πατέρα, που αποφασίζεται από τα δικαστήρια. Η εταιρεία μας, προέβη σε συγκριτική μελέτη δικαστικών αποφάσεων σχετιζόμενων με την ρύθμιση της επικοινωνίας των τέκνων με τους γονείς που δεν έχουν την επιμέλειά τους, δίχως να έχουν κριθεί ακατάλληλοι ως γονείς, και κατέληξε σε σωρεία ενδεικτικών συμπερασμάτων, που αποδεικνύουν την παθογένεια και τον παραλογισμό του καθεστώτος της αποκλειστικής επιμέλειας. Σε τυχαίο δείγμα 50 και πλέον δικαστικών αποφάσεων (περιλαμβανομένων προσωρινών διαταγών, ασφαλιστικών μέτρων, αγωγών και εφέσεων) προέκυψαν τα ακόλουθα στατιστικά στοιχεία:

Σύμφωνα με παγκόσμιες έρευνες ο ελάχιστος επιστημονικά ενδεδειγμένος χρόνος που απαιτείται για να μην αποξενωθεί ένα παιδί από τον γονέα του είναι το 35% ανά έτος2. Ωστόσο, μετά από ένα χωρισμό στην Ελλάδα, με βάση δικαστικές αποφάσεις, ένα παιδί περνά κατά μέσο όρο μόνο το 13,42 % του χρόνου του με τον γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια. Με τα δεδομένα αυτά, τα παιδιά αποστερούνται αναίτια τον έναν γονέα τους, ο οποίος παύει πρακτικά να λογίζεται ως γονέας και καταλήγει επισκέπτης στην ζωή του παιδιού του, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στην ομαλή ανατροφή του.

Με τα δεδομένα αυτά, κρίνεται ως αναγκαία η άμεση θέσπιση από την Πολιτεία της κατά τεκμήριο νόμου από κοινού, ισόνομης και ισόχρονης ανατροφής των παιδιών και με τους δύο γονείς, προκειμένου να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις υγιούς ψυχοσωματικής τους ανάπτυξης3,4.

«Ενεργοί Μπαμπάδες για τα Δικαιώματα του Παιδιού ΑΜΚΕ»

 

1https://www.researchgate.net/publication/305695360_Discrimination_against_Fathers_in_Greek_Child_Custody_Proceedings_Failing_the_Child’s_Best_Interests

2 Bauserman (2002), J Fam Psychol 16: 91-102 και Nielsen (2017) Psychol Pub Policy, Law 23: 211-231

3 https://elpse.com/wp-content/uploads/2020/07/ELPSE-KEIMENO-GIA-TH-SYNEPIMELEIA.pdf

4 https://www.synigoros.gr/resources/050820-epistolh-oikogeneiako-dikaio–2.pdf

 

📣 Αν αυτό το κείμενο σε ταρακούνησε, μοιράσου το. Κάποιος γονιός εκεί έξω το έχει ανάγκη.